Sokağın çocuğu olmaz
 Murat Köstekçi

Murat Köstekçi

Sokağın çocuğu olmaz

13 Ocak 2021 - 17:52

Sokağın çocuğu olur mu veyahut çocuk sokakta olur mu? Evet dostlar, aidetsiz sorular meşgalesinde iç yakan bu sorun ile uzun süredir kafa kurcalıyorum. Masum yüreklerin sokaklar da kayboluş çizelgesi altında yok oluşları bir hayli yakıyor canımı. Daha derine indirgicek olursak, sistem çarkının ve eşitsizlik politikasının cefasını yüklenen, yüzleri kirli içleri her birimizden daha temiz olan bu kimliksiz meleklerin sokaklarda büyümesi ve ileriye dönük sahipsizlik tramvasını yenmeleri hiç de kolay olmayacak.


Biliyorum dostlar, sokaktaki kaldırım taşlarıyla oynanan evcilikler,pastane köşelerinin kenarındaki o ah eden bakışlar,kendinden ağır çöp arabasında çocukluğunu gezdiren minik yavrular sizlerin de yüreğinde amansız bir acıya sebep oluyor.Bir saniye, hadi diyelim az vicdanlıysa beş saniye süren bu acı önümüze gelen kapitalist meşalesi ile sipariş ettiğimiz menü gelene kadar sürüyor.Sonra başımızı çeviriyoruz restorantın camından Bu gözlerimizle konuştuğumuz o yavrudan.


Daha iyi anlamanız için, empati zımbırtısını daha iyi kavramanız için bir iki dakika kapatınız gözlerinizi ve mal-i hülyalara yolculuk ediniz.
Soğuk bir kış günü. Bir karton karyolası üzerinde tirtir titreyecek kadar üşüyorsunuz ve açlıkda bastırdı küçük çeperinizde hayal kuramayacak kadar bir açlık diyorum! Tamam tamam, biliyorum bu kadarı bile bi hayli korkuttu sizleri. Demem o ki dostlarım, birşeyler yapılmalı, yapılmak zorunda. Geleceğinizi emanet edeceğiniz bu çocuklar için bir hareketlenme kulvarı çizilmelidir.
Bu çocuklar hiç bir sevgi görmedikleri için her türlü kimyasal ve uyuşturucu madde ile tanışıyorlar küçük yaşlarda. Süt içmesi gereken yaşlardaki bu çocuklar çeşitli zararlı maddeler ile tanışıyorlar ve birer kör kurşun misali carpe diem mutluluk yaşayarak susturmaya çalışacaklarını sanıyorlar ,yürek ağıtlarını...Bir el uzatılmaya hasretler çünkü, çünkü ait olmamaları gereken bir yerde büyümeye yelteniyor bu çocuklar.
Eğitim ve sağlık hakları önceliğinden daha da önde yaşama hakkı gelir dostlar. Evet sümiye bir şekilde olsa da  yaşıyorlar ama ne yaşıyorlar ?
Ne yapılmalı peki neler yapılabilir
En önemlisi gelecek sunulmalı, realist bir biçimde maddi manevi her türlü destek sağlanmalı bu gelecek insanlarına.
Maalesef dünü bugünü kayboluş esamesine karışan bu insanların hiç olmazsa her türlü haktan yararlandırılıp topluma kazandırılmalıdır. Ve psikolojik izahı düzeltilmelidir .Bu kişilerin sevmeye kıyamadığınız çocuklarınızın sevilmeye hasret kalan çocuklar ile eşit görülmelidir.
Çünkü çocuklar ait olduğu yerde yaşamalıdır.
Çünkü dostlar sokağın çocuğu olmaz,  sokaklar çocuk doğurmaz. Buruk bir rica dostlar, her vicdan  elinden geldiğince geleceğimizin çocuklarına sahip çıkmalıdır. Empati kurmayı becerebilen bir toplum yenen toplumdur.  Güzel yarınlarda görüşmek umudu ile...

YORUMLAR

  • 10 Yorum